02-01-2011. Glimmermade Marathon, Glimmen

De tweede dag van de marathon tweedaagse die de DFW runners organiseren. Het weer lijkt iets beter dan gisteren. Maar als we op de A7 rijden is het er flink glad. Als het aan mij ligt zou ik niet de weg opgaan. Egbert laat zich niet weerhouden. Hij is een oplettend man. Hij ziet geen problemen. Rustig rijden en dan komen we er wel. Zo is dat. Na een bochtig en spiegelglad weggetje parkeren we de auto vlak bij de start en de finish. Vandaag heeft de marathon de naam 'Glimmermade marathon' gekregen. Het parcours is hetzelfde als gisteren. Dat was niet de bedoeling van de organisatie. Die van gisteren zou anders lopen. Dat kon niet doorgaan vanwege de gladheid. Dus liepen we gisteren het parcours van vandaag. Het parcours is nu ook glad. Maar gisteren was het gladder. Al met al zien de lopers het vandaag meer zitten dan gisteren. Wie het niet ziet zitten is Hondje. Hondje heeft duidelijk geen zin om weer uren buiten te moeten zijn. Als ze de Gea ziet is ze wel heel erg blij. Dat wel. Na het broodje van de Gea loopt Hondje terug naar de auto. Ze staat erbij alsof ze zeggen wil: 'Doe die deur maar open en laat mij erin.' Met een diepe zucht nestelt ze zich op de achterbank.

Het bevalt me niet dat Hondje in de auto wil blijven. Ik verzin een list. Gisteren heb ik een halve marathon gelopen. Vandaag ga ik bijna 11 kilometer uitlopen. Ik neem Hondje mee! Dat zal ze leuk vinden. Twee rondjes van ruim vijf kilometer rennen zal haar goed doen. Ik moet Hondje wel overreden om de auto uit te komen. Als me dat gelukt is, schijnt ze de bedoeling te begrijpen. Dat zint haar wel. Als Ronald op zijn toeter blaast gaan we van start. Hondje en ik lopen achteraan. Egbert en Frans glibberen de bocht om, zo snel willen ze lopen. Ik blijf in de buurt van Gijs en Ineke en Willem. Dat is een lekker tempo voor Hondje en mij. De zon gaat schijnen en voelt zelfs warm aan. Heel even krijg ik ondeugende plannen. Zal ik vandaag toch maar een halve marathon lopen? Ik zet dat idee op een laag pitje. Ondertussen hebben we gezellige praat met ons vieren. Hondje holt vooruit of blijft even achter. Een sprintje trekken is voor haar een makkie. Ze heeft ons snel weer ingehaald. Vlugger dan verwacht gaan we ons tweede rondje in. Hier en daar ontdooit de gladdigheid al. Zal ik toch nog een halve lopen vandaag? Nee, ik doe het niet! Laat ik nou verstandig zijn. Mijn spieren hebben gisteren op het gladde parcours goed werk geleverd. Dat voel ik nu nog een beetje. Laat ik die spieren rust gunnen. Ik ben verstandig. Maar ja, ik ben dan ook een vrouw. Sommige mannen niet. De één zegt 15 kilometer te zullen gaan lopen en loopt er toch 21. Een ander is verblind door zijn succes van gisteren en gaat er vandaag weer voor. Zijn jeugdig overmoed haalt hem snel in. Na vijf kilometer zoekt hij een warme douche op. Gelukkig raakt hij er niet van in een dip. Dat zou zomaar kunnen bij Frans.

Hennie en Gea zijn bedrijvig in de weer met de erwtensoep te verwarmen voor de lopers die finishen. Rene is eerste man 50 op de halve marathon. Bert is de tweede. Egbert loopt vandaag goed. Hij finisht als derde man 50. Zeer tevreden over zijn tijd. Hij moet het aan iedereen vertellen die in zijn buurt staat. Helaas raakt Sjoerd geblesseerd. Geen hele marathon voor hem vandaag. Wel meer dan een halve. Maar dat was zijn bedoeling niet. Sjoerd heeft de laatste dagen veel van zijn lichaam gevergd. Hij heeft zoveel mogelijk sneeuw en ijs van het parcours geveegd. Dat werk heeft zijn spieren op een andere manier belast. Dan ook nog twee hele marathons op de gladdigheid lopen. Eigenlijk is dat vragen om een blessure. Sjoerd kan veel hebben. Hij heeft wel eens tien dagen achter elkaar een marathon gelopen. Daar had hij 'niks' van. Nu dus wel. Jammer voor hem. Hopelijk kan hij aanstaand weekend weer lopen. De eerste senior op de hele marathon finisht. Dat is Thierry uit Gorredijk. Hij wordt met een luid applaus binnen gehaald. Toli maakt nog vlug een foto van hem. Gea houdt hem een kom hete erwtensoep voor. De tweede senior is Holger uit Duitsland. Bennie uit Stadskanaal is eerste man 45. Chris is, dol enthousiast, tweede bij de mannen 45 geworden. De eerste bij de mannen 50 is Willem. Gijs liep op zijn hielen en is hiermee eerst bij de mannen 65 geworden. Bij de dames is Karin eerste dame 50. Ineke is vandaag de tweede dame 50. Jannet is eerste bij de vrouwen 45. Wat een kanjers deze atleten!

En zo staat bijna iedereen van de heerlijke erwtensoep te genieten. De vegetariërs onder ons hebben pech. Voor hen is er een kruidig bouillonnetje. Hennie en ik hebben heel wat afgelachen vandaag. Zat er lachgas in de lucht? We weten het niet, maar leuk was het wel. En zo hebben we weer genoten bij de DWFrunners. Bedankt mannen voor alles wat jullie gedaan hebben om deze tweedaagse door te laten gaan.

Iris Bouman-Hoogerdijk