29-04-2011. Rund um “Gut Stikelkamp”, Neukamperfehn, Duitsland

Veel wind vandaag. Ook zonnig. Vannacht heeft het geregend. Dat was wel nodig voor de planten. Ik heb van deze vrijdag een rustige dag gemaakt. Egbert komt tegen een uur of vijf in de middag. We gaan lopen in Duitsland. Dat hebben we met de vier vrienden afgesproken. Als Egbert de straat inrijdt kunnen Hondje en ik meteen instappen. Op naar onze Duitse Lauffreunde.

Het is al een drukte van belang. De kinderlopen zijn om 18.00 uur al begonnen. We parkeren de auto op een grasveld. De starttijden van de 5,4 kilometer en de 10,3 kilometer Volkslauf is om 19.00 uur. De nordicwalkers starten een kwartier later. Wij hebben nog even de tijd. Egbert had ons voor ingeschreven. Dat is niet goed gelukt. Het ligt niet aan Egbert. Mijn laptop heeft kuren. Daarom maar naar het tafeltje van de nachmeldingen. Kost een eurootje meer, dat wel. Hondje heeft de vier vrienden eerder gezien dan wij. Ze loopt met een uitbundige kwispelstaart op Gea af. Toli is al foto’s maken. We kleden ons om, drinken nog wat en dan is het tijd voor de start.

Voor de start wordt de lopers uitgelegd hoe te lopen. Egbert vertaalt het ter plekke voor mij. We wensen elkaar succes en daar gaan we! Al snel raken we elkaar uit het oog. Na een lange en rechte weg gaan we rechtsaf een smal pad op. We kunnen niet anders dan achter elkaar lopen. Dat is lastig. Inhalen is bijna niet mogelijk. Als we weer rechtsaf slaan zijn er twee tegelpaden naast elkaar. Dat is prettiger. Na dit pad gaan we het bos in. Over zand en grindpaden. Al met al is het geen gemakkelijk parcours. Het is bovendien heuvelachtig. Daarbij komt nog dat er een sterke wind staat. Het is gek maar het lijkt of we de wind continu tegen hebben. Ik ben blij dat ik voor de vijf komma vier kilometer gekozen heb. Egbert en Frans doen de tien komma drie kilometer. Het lopen gaat mij moeizaam af. Komt dat door de erwtensoep die ik een paar uur geleden gegeten heb? Het is natuurlijk geen dag voor erwtensoep. Maar ja... Ik had geen zin om te koken. Een blik is dan ook zo opengedraaid. Ik had er nog wel verse groenten ingedaan. En een hele rookworst. Is dat niet een beetje teveel geweest voor mij alleen? Ik haal nog een man in en een meisje dat met haar hondje loopt. Als ik finish valt de gelopen tijd mij tegen. Het is niet anders. Volgende keer beter.

Na het douchen ga ik bij Hennie en Gea zitten. We hebben het gezellig. Praten nog even met Ralf en Stefan en ook met Gerard. Marianne vraagt naar Frans. Als we dat later aan Frans vertellen is zijn dag weer goed. Egbert finisht en gaat douchen. Frans finisht en moppert. Zijn tijd valt hem ook tegen. Hij neemt zich voor om weer te gaan wielrennen in plaats van hardlopen. Dan kan hij zijn benen af en toe stilhouden en toch vooruit gaan. We praten hem uit de put. Dan gaat hij met een blij gezicht onder de douche. We wachten op de oorkondes. Het duurt lang. We eten een patatje en smikkelen van een braadworst. Zo doden we de tijd. Het blijft waaien en het wordt steeds kouder. De meeste lopers zijn al weg. De organisatie is al druk met opruimen. We besluiten naar de oorkondes te vragen. Blijkt dat we die morgen zelf kunnen uitdraaien. Dat valt tegen. Zo snel we kunnen lopen we naar de auto’s. Thuis de wijn maar warm maken.

Iris Bouman-Hoogerdijk