25 jun. 2011


24-06-2011. Bölkpahllauf, Nüttermoor, Duitsland

Raar weer vandaag. Zonnige perioden en af en toe een flinke bui. Lastig hoor. Ik werk wat in de tuin. Regelmatig spurt ik naar binnen voor de regen. Na een paar minuten kan ik dan weer verder. De sportwas hangt ook buiten. Gelukkig onder het afdakje van het tuinhuis. Zo kan het toch drogen. Egbert komt meteen na zijn werk naar mij toe. We gaan lopen in Duitsland. Als Egbert voor het huis stopt regent het pijpenstelen. Hij blijft in de auto zitten tot het ergste voorbij is. Is dat nou een hardloper? Bang voor een beetje nattigheid? Ik lach hem uit. Dan komt hij snel uit de auto. Hondje blij.

Onderweg hebben we ook nog verschillende stevige buien. Toch is Egbert optimistisch. Hij verwacht dat het tijdens het lopen droog zal zijn. Ik hoop dat hij gelijk heeft. Als we de auto parkeren zien we de auto van de vier vrienden staan. Het is lang geleden dat we elkaar troffen bij een loopje. Hondje ziet de vier al achter het gebak zitten. Vrolijk kwispelend loopt zij op hen af. Gea duikt in haar tas en haalt een broodje tevoorschijn. Dat verdwijnt snel achter Hondjes kiezen. Toli loopt vandaag ook. Frans, Toli en ik doen aan de vijf kilometer mee. Egbert loopt de tien kilometer. Het is prettig dat de vijf kilometer drie kwartier voor de tien start. Hondje kan nu bij Egbert blijven. Gea en Hennie hebben het druk met foto’s maken nu Toli zelf ook loopt.

Het startschot laat de paarden schrikken. Ik zie ze harder wegrennen dan wij doen. Heel even loop ik als eerste dame. Maar dan komt er een jongere dame mij voorbij lopen. Een hele tijd loop ik als tweede dame. Maar na drie kilometer is deze plaats mij ook afgenomen. Een nog jongere dame snelt mij voorbij. Ach, met een derde plek overall ben ik ook zeer tevreden. Als ik een beetje geluk heb houd ik deze derde plaats. Twee mannen lopen in mijn buurt. Een man in het donkerblauw gaat mij voorbij. In mijn ooghoek zie ik een man met een rood shirt. Ook hij mag voor mij lopen. Geen probleem. Maar... de man in het rood is Frans! Hem was ik liever voor gebleven. Frans finisht een aantal seconden voor mij.

Ik pak twee bekers water en breng hem er ook een. Die neemt hij dankbaar aan. Frans staat uit te hijgen. Hij is diep gegaan vertelt hij mij. Hij wilde iemand voorblijven. Toen dat gelukt was kreeg hij mij in het vizier. Hij waagde een poging om bij mij in de buurt te komen. Had ik het maar geweten. Dan had ik hem een poepie doen ruiken. Nu was ik de onschuld zelve en merkte pas, dat hij het was, toen hij naast mij liep. Het is geen probleem. Frans is heel tevreden met zijn tijd. En is eerste in zijn leeftijdscategorie geworden. Ook Toli is eerste in zijn categorie. Egbert heeft meer concurrentie. Hij heeft een mooie tijd gelopen. Daarmee is hij vierde bij de mannen vijftig. Hij is er blij mee. En zo zijn we allemaal blij.

We eten nog een lekker patatje met een flinke dot mayonaise. Dan rijden we tevreden terug naar ons eigen landje.

Iris Bouman-Hoogerdijk.