Foto: Iris Bouman

09-10-2011. Bosbaanloop, Emmeloord

Egbert loopt te kreunen en te steunen. Hij heeft gisteren een blessure opgelopen. Gelukkig heb ik nog wat smeerseltjes achterin een ouwe kast liggen. Egbert smeert zich er dan ook royaal mee in. Hij stinkt daardoor een uur in de wind. Gelukkig waait het hard buiten zodat ik alle ramen opengooi. Dat lucht op. We gaan vroeg onder de wol want rust is goed in dit soort zaken. Egbert denkt aan niets anders dan zijn pijn. En... of hij morgen, vandaag dus, kan gaan lopen.

We veranderen onze loopplannen. Wilden we eerst naar Castricum om aan een duinstrandloop mee te doen, nu kiezen we voor Emmeloord. Een recreatieloop die bestaat uit rondjes. Egbert wil proberen een rondje te lopen op een zeer rustig tempo. Misschien twee rondjes. Misschien drie.

Het weer lijkt beter te worden dan gisteren. Het is nog droog als we in de auto stappen. De zon schijnt waterig. De wind ligt nog op één oor. Het blijft voorlopig zo. Ook in Emmeloord is het droog. We gaan inschrijven. Bij het lage inschrijfgeld krijgen we nog een bonnetje voor een kop koffie. Dat laten we onze neus niet voorbij gaan. We zitten met een klein clubje gezellig aan een grote tafel. Verschillende mannen hebben last van een blessure. Deze wordt uitgebreid besproken. Er wordt zelfs gevreesd dat er niet gelopen kan worden. Mannen en pijntjes...

Bij de startstreep gaat Egbert achteraan staan. Hij zal het vandaag rustig aandoen. Ik heb hem nog een pilletje gegeven tegen de pijn. Hij hoopt er het beste van. De man met zijn zeer gevoelige voetbalknie speert er vandoor. Hij beweerde toch dat hij geen stap kon verzetten? Iedereen kreeg het te horen. En nu laat hij ons in het stof bijten. Nou ja, hij komt zichzelf wel tegen. Egbert houdt zich aan zijn woord. Maar wanneer ik na tien kilometer finish, is hij nog op het parcours. Ook de andere geblesseerde is nog in de race. Niet veel later dan ik heeft Egbert vier rondjes gelopen zonder pijn. Hij is blij verheugd dat het zo goed liep. Zijn toekomst ziet er meteen een stuk zonniger uit.

Van de organisatie mogen de gefinishte lopers een appeltje voor de dorst nemen. Sommige atleten nemen er zelfs twee! Dat is niet de bedoeling. Gelukkig heeft de sponsor een ruime hoeveelheid appels gegeven. Er is genoeg voor iedereen.

De eerste Bosbaanloop van dit seizoen is een geslaagde loop geweest. Tweehonderd twee en veertig deelnemers stonden aan de start. De organisatie is meer dan tevreden.

Iris Bouman-Hoogerdijk.